 |
 |
|  | | |
 วิญญาณที่ยังอยู่ |
ผมชื่อ (ใหม่) รับราชการที่ค่ายก..... จว.สมุทรสาคร
อาศัยอยู่บ้านพักข้าราชการเป็นบ้านทาวเฮ้าท์ 2 ชั้น อาคารที่ 2 สำหรับหน่วยของผมมี 3 อาคาร ด้านหลัง 100 เมตร ติดคลอง......
ด้านหน้ามีถนนดินลุกรัง
ตรงกันข้ามเป็นโรงจอดรถข้าราชการนายสิบ ผมก็พักอาศัยมาตั้งแต่ปี 2544 แล้ว แต่ไม่มีที่จอดรถได้หลายปี ก็อาศัยจอดตามร่มไม้บ้าง ต่อมาเมื่อไม่นาน
เมื่อเดือน สิงหาคม 2549 นี้ มีผู้อาศัยที่ทาวเฮ้าท์ห้องข้างได้ย้ายออกไป จึงทำให้โรงจอดรถของเขาว่างลง
ผมเลยทำเรื่องขอโรงจอดรถนั้น
ซึ่งที่จอดนั้นปิดทึบด้วยสังกะสีเก่าผุ มองด้านหลังไม่เห็น และเจ้าของเก่าเก็บของรกรุงรัง ซึ่งทำการสะสางทำความสะอาดและเอาสังกะสีออกเปิดให้โล่งแล้วจะเทพื้นซีเมนต์
ด้านหลังของโรงรถจะเป็นคลองน้ำเล็กๆ
และต่อไปก็เป็นด้านหลังแฟลตนายสิบ 4 ชั้น ห่างจากที่ จอดประมาณ 30 เมตร ตอนที่ผมกำลังซ่อมคานไม้หลังคาอยู่นั้น ผมก็มองไปเห็นผู้หญิงคนนึง หน้าตาสวยน่ารัก
ซึ่งยืนมองผมอยู่หลังกระจกหน้าต่างห้องพัก
ชั้นที่ 2 ข้างในห้องปิดไฟมืด แต่ด้วยแสงจากข้างนอกทำให้มองเห็นเธอ ผมก็มองเธออยู่นานแล้วก็ทำงานต่อ พอหันมามองทีไรก็เห็นเธอทุกครั้ง ด้วยนิสัยเจ้าชู้ของผู้ชายก็แอบยิ้มให้เธอ
เธอก็ยิ้มตอบ เลยคิดว่า
คงเป็นญาติของนายสิบที่นั้นซึ่งคงมาอยู่ใหม่ เพราะไม่เคยเห็นหน้าเลย พอผมมาจอดรถทีไร มองขึ้นไปมักจะเจอทุกครั้งและเธอก็ยิ้มให้ผมตลอด เป็นอยู่อย่างนี้มา 3 เดือน จนมาถึงตอนสิ้นเดือน พ.ย.2549 นี้
ผมได้มีโอกาสไปงานเลี้ยงวันเกิดจ่าคนนึง
ที่รู้จักกัน เป็นรุ่นพี่ ซึ่งอยู่ติดกับห้องของผู้หญิงคนนั้น งานเลี้ยงผ่านไปประมาณ 5 ทุ่มจึงนึกขึ้นได้ผมจึงถามจ่าคนนั้นถึงผู้หญิงสวยห้องข้างว่าเป็นใคร
จ่ารุ่นพี่ได้รับฟังก็ตกใจบอกว่า
ไม่มีผู้หญิงสวยน่ารักอะไรทั้งนั้น ผมก็ยังยืนยันว่ามีผู้หญิงคนนี้จริง เมื่อไม่นานเธอยังยิ่มให้ผมแทบทุกวันเลย จ่ารุ่นพี่ก็บอกเป็นไปไม่ได้
ห้องที่ว่าเป็นห้องพักของจ่าคนนึงที่ใกล้เกษียณแล้วอยู่กับแฟนสองคนเท่านั้น ไม่มีหญิงสวยน่ารักหรอก
ไม่เชื่อจะพาไปหาเจ้าของห้องเดี๋ยวนี้เลย
เพื่อความกระจ่างผมก็ตกลงไปและเพื่อนๆ ที่นั่งวงด้วยไปกัน 3-4 คน พอเคาะประตูก็เจอแฟนของจ่าคนนั้น บอกว่าแฟนเขาไม่อยู่มีธุระอะไรหรือเปล่า จ่ารุ่นพี่ก็เล่าให้ฟังถึงหญิงหน้าตาสวยที่เคยอยู่ในห้องนี้ได้ยิ้มให้ผม
พอได้ยินอย่างนั้นแฟนจ่าเจ้าของห้องก็เงียบตะลึง
แล้วก็ร้องไห้น้ำตาครอนิดๆ บอกให้ผมและจ่ารุ่นพี่ดูรูปที่ติดฝาผนังว่าใช่คนนี้ไหม รูปที่เห็นก็คือผู้หญิงคนนั้นจริงๆ ผมก็บอกว่าใช้ เขาก็บอกว่าฟังให้ดีๆ ผู้หญิงคนนี้คือลูกสาวของแกซึ่งตายไปเมื่อปี 2543 ก่อนผมมาอยู่ได้ปีนึงแล้ว
ตายเพราะท้องได้ 2 เดือน
แล้วแฟนทิ้งจึงผูกคอตายในห้องนั้นแหละผมได้ยินดังนั้นแทบช๊อค ความรู้สึกก็คืออาการช๊อกขนลุกตั้งแต่เท้าไล่มาจนเส้นผม ขาผมอ่อนไม่มีแรงนั่งพับลงไปไม่รู้ตัว
ส่วนแม่ของหญิงคนนั้นถึงร้องไห้ขึ้นมา
ร้องให้ลูกไปสู่สุคติไม่ต้องห่วงพ่อและแม่ แล้วผมก็ถูกพยุงกลับบ้าน หลังจากนั้นผมก็ป่วยเป็นไข้ 2 - 3 วัน เวลาเดินไปขับรถออกจากโรงจอดทีไร
ผมไม่กล้าเลยซักนิด
ที่จะหันขึ้นไปมองห้องนั้นที่ชั้นสอง ได้แต่รีบขึ้นรถแล้วขับออกไป ทุกวันนี้อาการกลัวนั้นผมก็ยังคงอยู่..................เรื่องก็มีอยู่แค่นี้ครับ
แหล่งที่มา:
|
| เรื่องนี้บอกเล่าใน xchange.teenee.comบอร์ดลึกลับ โดยคุณนังนาค |
| บอกเล่าประสบการณ์ของคุณได้ที่ ชุมชนเรื่องมหัศจรรย์
| " ประกาศ " |
|
ทางทีมงานไม่ขอรับผิดชอบข้อความต่างๆ ขอให้ผู้โพสรับผิดชอบตัวเอง และรับผิดชอบต่อสังคม
ถ้าข้อความใดส่งผลต่อประเทศชาติ ทีมงานพร้อมจะส่งรายละเอียดให้เจ้าหน้าที่ เพื่อตามจับตัวผู้กระทำผิด
| |
 |
 |
 |
| | คุยมันแชทดิจิตอล | | Chat.teenee.com |
|
